Mae'r benglog hon wedi cael ei dyddio i'r cyfnod Neolithig (c. 6000-4000 C.C.). Ar y pryd hwnnw, roedd yn arfer cyffredin i gladdu unigolion mewn ogofau ac fe dybir bod yr ogofau yn cael eu hystyried yn 'gartrefi ar gyfer y meirw' i gyfateb i'r tai yr oeddynt yn byw ynddynt yn ystod eu bywydau.

Mae gweddillion yr unigolyn o Bant-y-wennol wedi cael eu dadansoddi gan ddefnyddio techneg archeolegol newydd a chyffrous o'r enw dadasoddiad isotob sefydlog. Trwy astudio'r cyfartaledd o elfennau lleiaf yn yr asgwrn, mae archaeolegwyr yn medru darganfod pa fath o fwyd yr oedd yr unigolyn wedi ei fwyta yn ystod y chwe mis cyn iddo farw.

Yn achos yr unigolyn hwn, a nifer o bobl eraill o'r un cyfnod, ymddengys bod y rhan helaethaf o'r bwyd wedi cael ei hela a'i gasglu ar y tir, yn hytrach nag o'r môr.