Coginio ar dân agored ac ar y ffwrn agored yn y bedwaredd ganrif ar bymtheg. - Yn y ddeunawfed a’r bedwaredd ganrif ar bymtheg yng Nghymru ni fu llawer o newid mewn dulliau coginio. Pot coginio ar dân mawn am welid yn y rhan fwyaf o gartrefi, boed yn dlawd neu’n gyfoethog.

Brecwast
Cawl llaeth - Llaeth berwedig wedi ei dewychu gyda blawd ceirch, gyda darnau bach o fara.
Bara llaeth - Bara a llaeth twym gyda siwgr a halen.
Potes - Cig eidion neu facwn gyda darnau bach o datws neu fara.

Cinio
Hwn fyddai’r prif bryd fel rheol.
Cawl - Darn mawr o facwn neu gig eidion wedi ei halltu wedi ei ferwi mewn crochan gyda thatws a pha bynnag lysiau eraill oedd ar gael. Byddid yn ychwanegu at hwn yn ddyddiol ac yn y gaeaf byddai’n bryd rheolaidd.
Stwnsh rwdan - Stwnsh tatws a rwdan gyda bacwn, cig moch neu gamwn wedi ei ferwi.

Fel rheol dim ond ar ddydd Sul y byddai pwdin. Pwdin reis wedi ei goginio yn y ffwrn ar ôl coginio’r cig rhost er mwyn defnyddio’r gwres. Twmplenni siwet afal neu bwdin siwet yn y gaeaf.

Te’r prynhawn.
Bara plaen fel rheol gyda menyn a chaws neu jam cartref. Roedd bara ceirch yn gyffredin iawn yn y gogledd. Teisennau toes, teisennau cytew neu leicecs wedi eu gwneud ar lech bobi.

Swper.
Yn debyg i’r brecwast a photes eildwym weithiau.
Uwd blawd ceirch gyda llaeth neu ba bynnag fwyd oedd yn weddill ar y diwrnod.