Yn y llythyr hwn, dyddiedig 29 Medi 1944, mae Kenny yn pwyso a mesur ei brofiadau yn Ffrainc a Gwlad Belg yn ystod y naw wythnos diwethaf. Disgrifia'r profiad gwefreiddiol o gyrraedd y trefi a'r pentrefi sydd newydd eu rhyddhau. Esbonia sut yr oedd y dorf yn eu croesawu drwy weiddi a thaflu ffrwythau, rhubanau, baneri ac anrhegion o bob math. Disgrifia'r merched lleol ac esbonia fod rhai o'r dynion wedi dod yn gyfeillgar â hwy, er gwaethaf gwrthwynebiad chwyrn yr Uwch-sarsiant. Dywed Kenny eu bod bellach yn wynebu cyfnod anoddach gan fod y fyddin Almaenig yn ymosod arnynt. Mae'n parhau i wasanaethu fel cyfieithydd gan fod nifer o drigolion Gwlad Belg yn siarad Ffrangeg. Ar ddiwedd y llythyr, mae Kenny yn troi ei olygon tuag adref ac yn cymharu sŵn aflafar y band a glywodd yn ystod dawns yn Ffrainc â sain 'pibau Pan' ei Ewythr Bob.