Dod o Hyd i Gartref ar y Symud: Stori Marie 

Symudais i Gymru yn 2015 pan o’n i’n 17 oed. Nawr, ddeg mlynedd yn ddiweddarach, mae Cymru wedi dod yn fan lle mae fy mywyd wedi setlo a thyfu. 

Cyn dod i Gaerdydd, roedd fy mywyd yn llawn symud. Ces i fy ngeni yn Hong Kong, lle mae fy nhad yn dod ohono, a threuliais fy mlynyddoedd cynnar yno, gan gynnwys ysgol ryngwladol. Pan o’n i’n saith, symudon ni i Lundain, lle es i i ysgol gynradd Eglwys Loegr. Roedd yn newid mawr, ond fe roddodd sefydlogrwydd i mi. 

Pan o’n i’n ddeg, symudon ni eto, y tro hwn i Kyoto yn Japan, lle bues i’n byw am wyth mlynedd. Es i i ysgol ryngwladol lle roedd Japaneeg a Saesneg yn cael eu haddysgu’n gyfartal. Daeth tyfu i fyny’n ddwyieithog yn rhan bwysig o bwy ydw i. Er bod fy Japaneeg wedi pylu ychydig ers byw yng Nghymru, dw i’n dal yn teimlo’n gartrefol pan dw i’n ymweld. 

Cyn symud i Gymru, treuliais flwyddyn yn Llundain yn byw gyda fy mam-gu wrth wneud blwyddyn gyntaf fy Lefelau A. Roedd fy nheulu’n dal yn Japan. O’n i ond yn 16, ac er ei bod hi’n anodd, fe wnaeth fy helpu i ddatblygu annibyniaeth a gwytnwch. 

Yn 2015, symudodd fy nheulu i Gaerdydd. Doedd gen i ddim llawer o ddewis, ond roedd Caerdydd yn fwy fforddiadwy ac yn cynnig cyfleoedd da. Ymunais ag Ysgol Uwchradd Esgob Llandaf hanner ffordd drwy fy Lefelau A. Gallai fod wedi bod yn unig, ond roedd pobl yn groesawgar. Fe wnes i wneud cais i Brifysgol Caerdydd a’i rhoi hi’n ddewis cyntaf gan nad o’n i eisiau gadael. 

Roedd y brifysgol yn un o’r cyfnodau hapusaf yn fy mywyd. Roeddwn i’n byw gyda ffrindiau ac yn agos at fy nheulu. Fe wnes i fanteisio ar gyfleoedd, gan gynnwys ymuno â Rhaglen Arweinyddiaeth Uprising. Ces i gyfarfod pobl newydd, magu hyder, a dysgu am arweinyddiaeth a chymuned. 

Arweiniodd hynny at gyfnewidfeydd Erasmus+ yn Nhwrci, Gwlad Groeg, a Lithwania, yn canolbwyntio ar gymuned a chynhwysiant. Roedd y cyfleoedd hyn ar gael i mi oherwydd fy mod yn byw ac yn astudio yng Nghymru. 

Ar ôl graddio, daeth y pandemig ag ansicrwydd. Drwy’r cynllun Kickstart, ces i swydd fel cynorthwyydd personol i ddylunydd hetiau Japaneaidd. Fe wnaeth y rôl hon fy helpu i ddefnyddio fy sgiliau iaith a chael profiad mewn cyfathrebu a gweinyddiaeth. 

Yn ddiweddarach, dechreuais weithio ym Mhrifysgol Caerdydd yn yr adran Ffiseg. Roedd yn heriol, ond roedd dychwelyd fel aelod o staff yn ystyrlon. 

Pan mae pobl yn gofyn ble mae cartref, mae’n anodd rhoi ateb syml. Hong Kong yw lle ces i fy ngeni, a Japan lle ges i fy magu. Ond ar ôl degawd yng Nghaerdydd, mae Cymru hefyd yn teimlo fel cartref. Dyma lle dw i wedi adeiladu cyfeillgarwch a thyfu’n broffesiynol. 

Dw i’n dal i golli Japan — y bwyd, y traddodiadau, a bywyd yno. Dw i’n cadw’r cysylltiad drwy goginio bwyd Japaneaidd, cadw mewn cysylltiad â ffrindiau, ac ymweld pan alla i. 

Mae fy stori’n dangos bod mudo yn ymwneud â dod o hyd i berthyn mewn llefydd newydd. Efallai nad yw Cymru bob amser yn cael ei gweld fel gwlad sydd wedi ei siapio gan fudo, ond mae straeon y bobl sy’n dod, yn aros, ac yn cyfrannu yn rhan bwysig ohoni.