Mae lleoliad y planhigfeydd conifferaidd mewn ardaloedd uwchben caeau caeedig ond islaw'r rhostir agored na ellid ei brynu na'i brydlesu oherwydd ei fod yn dir pori cyffredin. Ceir enghraifft glir iawn o hyn ar y ddwy ochr i afon Caerfanell o argae cronfa ddŵr Talybont i ben y dyffryn lle mae ffiniau uchaf y conwydd wedi creu llinellau caled o fewn y dirwedd. Yn yr achos hwn dechreuodd y gwaith coedwigo ar ddiwedd y 1940au ar dir a gaffaelwyd gan Gorfforaeth Casnewydd ym 1932 ac a brydleswyd i’r Comisiwn Coedwigaeth ar y pryd am 999 o flynyddoedd. Mewn mannau eraill yn ein cymuned prynwyd tir oddi wrth dirfeddianwyr preifat. Yn ystod y 1800au torrwyd llawer o goetir collddail ar gyfer diwydiant a siarcol a ddilynwyd gan ofynion y Rhyfel Byd Cyntaf. Sefydlodd y llywodraeth raglenni helaeth i ddisodli hen goedwigoedd gyda choed conwydd a oedd yn tyfu’n gyflym ac a ddilynodd ar ôl yr Ail Ryfel Byd. Y rhywogaethau sy'n cael eu tyfu amlaf yw Llarwydden Ewropeaidd, Sbriws Sitca, Ffynidwydd Douglas, Sbriws Norwy a Pinwydden yr Alban. Mae llawer o'r torri coed a'r echdynnu yn fecanyddol iawn ac mae lorïau trwm yn olygfa gyffredin iawn ar ffyrdd gwledig cul. Mae dull mwy cydnaws o ailblannu yn digwydd mewn llawer o leoliadau gyda chynnydd mewn rhywogaethau llydanddail brodorol yn cael eu tyfu a ffiniau meddalach i'r planhigfeydd.